Rozliczanie kosztów napraw AGD na wynajmie

Serwisant może wykazać dojazd, diagnostykę, robociznę i części. Osobna wycena naprawy ułatwia stwierdzenie, czy właściciel zaakceptował zakres prac i czy określona część została rzeczywiście wymieniona.

W przypadku naprawy urządzeń domowych nie należy łączyć nieudokumentowanej dopłaty z kwotami z faktur. Jeśli kosztorys różni się od rachunku końcowego, trzeba sprawdzić, jakie prace zostały dodane.

Art. 663 Kodeksu cywilnego przewiduje możliwość naprawy na koszt wynajmującego po wyznaczeniu odpowiedniego terminu, jeśli chodzi o naprawę obciążającą właściciela i konieczną dla umówionego używania. Warunki przepisu trzeba spełnić łącznie.

Gdy koszt wywołała udokumentowana szkoda zawiniona przez najemcę, ocena jest odmienna. W obu sytuacjach kosztorys naprawy AGD potwierdza wysokość wydatku, lecz osobno trzeba wykazać podstawę roszczenia.

Jeżeli opłata za diagnostykę została zaliczona na poczet późniejszej naprawy, w końcowym rachunku należy uwzględnić takie rozliczenie. Powtórne dodanie tej samej usługi zawyża całkowitą kwotę.

Koszt naprawy starej pralki i cena nowej pralki nie mogą być automatycznie traktowane jako równoważne szkody. W razie całkowitej wymiany trzeba określić podstawę rozliczenia wartości urządzenia i wydatków.

Suma kosztów wynika z dodania diagnostyki, dojazdu, części i robocizny. Sama wysokość wydatków nie przesądza o tym, która strona najmu powinna ostatecznie zapłacić.

Do uzgodnień można dołączyć fakturę, potwierdzenie przelewu, opis uszkodzonego elementu i wiadomość z akceptacją kosztu. Kwotę zwrotu należy odróżnić od wartości samego sprzętu.